Vereniging Van Rechtzoekenden

Laatst bijgewerkt: 20 april 2018

 

 

 

Aan: alle slachtoffers van ‘Vadertje’ staat. *

 

In ‘Opgelicht?’ van 6 februari 2018 zien we hoe ene van Engelen, een ‘aannemer’ in deuren en kozijnen, bij zijn ‘klanten’ de bestaande deuren en kozijnen met geweld uitsloopt (naar eigen zeggen, een doorzonwoning creëert) en dan pas zegt dat ze eerst moeten betalen voordat hij de gaten met nieuwe kozijnen en deuren gaat dichten.

 

Logisch dat de slachtoffers (die geen zinnig mens nu nog met klanten kan vergelijken) alles in het werk stellen om niet aan de meedogenloze buitenlucht blootgesteld te zijn.

 

Of de meeste slachtoffers direct betaald hebben vermeldt de geschiedenis niet.

Wel wordt duidelijk dat na betaling de werkzaamheden in het geheel niet werden gedaan of meer schade veroorzaakten dan nut af wierpen.

Van Engelen is een psychopaat en een oplichter’ stelde een slachtoffer dan ook terecht.

 

Met geweld iemands woning onklaar maken met als oogmerk hem geld af te persen wordt in een Rechtsstaat bestraft met max 9 jaar gevangenisstraf (in een zoekmachine in tikken: art 317 Sr)

 

De slachtoffers die aangifte bij de politie deden werden afgewimpeld (iets met de modus operandi zou aangifte in de weg staan) of hun aangifte bleef zo lang zonder effect dat v Engelen zeeën van tijd had om het afgeperste geld weg te sluizen. Wat behalve huizen hoge schulden ook nog onnoemelijk veel leed veroorzaakte, van echtscheiding tot hartkwalen aan toe. (zie de Telegraaf van 13 februari 2018, ‘gebroken hart is ongezond’ in tikken art 6: 106 Bw, met name lid 1 B)

 

De reden kan zijn dat niet in de wet staat dat de politie verplicht is een aangifte te ontvangen.

Op het politiebureau vragen naar een hulpofficier of de aangifte schriftelijk bij het OM neerleggen zorgt wel voor de verplichting de aangifte te ontvangen (art 165 Sv)

maar ook in dat geval zal men de zaak net zo lang ten gunste van de crimineel van de ene plank in de andere la stoppen tot deze zijn straf nagenoeg ontloopt en de slachtoffers kunnen fluiten naar schadevergoeding omdat zowel hun geld als dat van v Engelen zelf al lang geleden is weggemaakt.

 

*(‘Vadertje’ staat -door politiek en ambtenarij steevast de overheid genoemd- is een papieren instituut wat niet zelfstandig kan denken en handelen.

De overheid is dan ook te vergelijken met een vuurwapen.

Men hoeft niet al te snugger te zijn om te begrijpen dat de schutter, in casu de politiek en haar ambtenarij, verantwoordelijk is voor het intellectuele dood en verderf wat hij/zij met het wapen zaait en niet het wapen zelf.)

 

 

De oorzaak van dit ten hemel schreiende onrecht wordt duidelijk na het intikken van: positief recht, natuurrecht en natuurrecht vs rechtsposivitisme 

 

Wie de moeite wil nemen deze materie een of twee uur te bestuderen (en welk slachtoffer zou die moeite niet willen nemen?) zal zien dat het recht twee stromingen kent:

 

Het zo genaamde POSITIEVE recht en het NATUURRECHT.

 

Het positieve recht werd door Plato gedefinieerd als wat men onderling afspreekt.

 

Daar bedoelde hij de meest invloedrijke figuren uit de samenleving mee die gezamenlijk wetten en regels bedachten waarvan niet afgeweken kan worden, terwijl rechtvaardigheid, medemenselijkheid of welke beschavingsvorm maar ook geen rol spelen. In de psychiatrie spreekt men ook van gebrek aan (in tikken:) empathisch vermogen, waartegen nog steeds geen medicatie bestaat.

 

Kortom: rechtsverkrachting met de letter van de wet in de hand, zoals onder andere weergegeven in de Telegraaf van 14 april 2018, ‘regels zijn regels’

 

Ook kan het geld kosten:

wanneer je, je eigen garage wilt in/uit rijden (rijdende ‘rechter’ 20 maart 2018);

als je een nog niet verlopen parkeerbonnetje van een ander gebruikt (‘Nu’ 20 maart 2015, nergens in de wet staat dat je niet de (parkeer)belasting voor een ander mag betalen, zie ook art 6: 30 en 35 Bw);

wanneer je als onervaren 82 jarige treinreiziger niet weet dat je bij het overstappen op een trein van een andere vervoerder opnieuw je kaartje aan allerhande rare machines moet laten zien;

wanneer je over een doodstil voetgangersgebied fietst waar in geen velden of wegen iemand te zien is omdat 2 handhavers zich verdekt hebben opgesteld, enz enz enz.

 

Ook kun je maar zo in de grijpgrage klauwen van ‘Vadertje’staat vallen:

omdat je dieren van de hongerdood wilt redden, daartoe gemotiveerd door het feit dat jou ‘zorgzame vader’ je heeft geleerd dat in elk ander geval een hongerend dier zo erg lijdt dat zijn verzorger strafrechtelijk wordt vervolgd;

omdat jaren na dato als bij toverslag jouw DNA op een vermoorde relatie van jou terecht komt (Deventer moordzaak, zie ook onschuldig?! RTL XL) enz enz enz.

 

Het is dan ook logisch dat geheel in lijn daarmee de nazi’s zich op het positieve ‘recht’ beriepen om hun oorlogsmisdaden te rechtvaardigen.

Even vanzelfsprekend vond de Nederlandse regering het dat, nu Nederland voor de nazi’s gecapituleerd had, het positieve ‘recht’ in zijn volle omvang voortgezet diende te worden.

Zo zegt J. Hofman, in 1988 in een proefschrift :‘ Zonder de Nederlandse politie was het de Duitsers nooit gelukt zoveel joden weg te voeren.’

Vandaar ook dat Rost van Tonningen met het positieve’recht’ in de hand blijmoedig de rekening voor de Duitse bezetting van Nederland aan de nazi’s betaalde zonder dat de politiek dat na de oorlog terug vorderde. En waarom zouden ze ook.

De burger bracht door zijn harde werk voldoende geld in de schatkist om de politici en hun vrienden van een riant inkomen te voorzien. Terwijl de Burger tot op de dag van vandaag wordt afgeleid met ‘brood en spelen’ en bovendien mag stemmen op wie jij wil en zo luidkeels mag zeggen wat hij allemaal wil dat hij niet in de gaten heeft dat hij uiteindelijk nooit meer te vertellen heeft gekregen dan onder de nazi’s.

De Burger mag bij voorbeeld wel zeggen dat hij het in strijd met het Grondwettelijke gelijkheidsbeginsel/discriminatieverbod vindt dat een asielzoeker op de sociale woningmarkt voorrang krijgt, zodat hij vaak jaren op een redelijke woning moet wachten, maar hij heeft niet zoveel te vertellen dat wat hij zegt ook geëffectueerd wordt, enz enz enz.(zie ook ‘geen gezeik de armen rijk’)

Samengevat is te stellen dat dit ‘nazi recht’ aan alle kanten rottende en stinkende gezwellen heeft zoals o.a. narcisme, geldzucht, vriendjespolitiek, gemakzucht (iets met de modus operandi), machtsmisbruik of welke onhebbelijkheid of vorm van corruptie maar ook.

 

Het lijkt ons wel tekenend voor de inborst van het Duitse volk dat na de verschrikkingen van de oorlog uitgerekend een Duitse geleerde, Gusrav Radbruch, tot de conclusie kwam dat het positieve ‘recht’ in een beschaafde samenleving niet paste en dat meer belang gehecht diende te worden aan redelijkheid en billijkheid dan aan het nazi ‘recht’ met haar rottende en stinkende uitwassen.

 

 

Men hoeft niet over een bovenmatig IQ te beschikken om de kunnen zien dat Plato’s definitie thans nagenoeg wereldwijd opgaat voor de politieke partijen, die met het positieve ‘recht’ in de hand onderling afspreken hoe ze het beste de (bij voorkeur financiële) belangen van hun sponsoren, zoals het grootkapitaal/de commercie/de elite, zeg maar de (invloed)rijken, en niet in de laatste plaats die van henzelf kunnen bevorderen.

 

Hoe dat in de praktijk werkt blijkt uit het gekrakeel in de ‘volksvertegenwoordigingen’ waar men in alle toonaarden verklaart de belangen van de Burgers te dienen terwijl in werkelijkheid  de (invloed)rijken juist ten koste van die Burger steeds rijker en machtiger worden.

 

Zo kan het bij voorbeeld gebeuren dat de (invloed)rijken geen dividendbelasting betalen terwijl de Burgers vermogens rendementsheffing over een niet bestaand rendement wordt afgeperst. Ook in deze kwestie mag de Burger zo luid roepen als hij wil hoe oneerlijk hij dat vindt, hij zal nooit van zijn leven zo veel te vertellen krijgen dat zijn afgeperste geld bij de verantwoordelijke politici terug kan vorderen.

 

 

HET NATURRECHT is gebaseerd op de rede.

Dat is de gedachte dat ieder mens een geweten heeft wat hem (zolang hij de onhebbelijkheden die inherent zijn aan het ‘positieve recht’ heeft kunnen weerstaan) in staat stelt redelijk te denken.

 

Of het enig effect heeft gehad moet iedere betrokken Burger maar voor zichzelf beoordelen. Feit is dat begin jaren negentig vorige eeuw het Natuurrecht in Nederland haar intrede deed.

Tik maar in: art 6:162 Bw. Degene die moeite heeft met onrechtmatig leze onrechtvaardig en merk op dat daar een prominente plaats aan het ongeschreven recht, ofwel: het Natuurrecht, wordt gegeven.

Tik ook maar in: 6:2 Bw waar staat dat redelijkheid en billijkheid zwaarder wegen dan het positieve ‘recht.’ Tik ook in: 6:248 Bw.

In 3:12 Bw staat dat rekening gehouden moet worden met hoe de Nederlandse Burger (niet te verwarren met de achterban van de politieke partijen) tegen de zaak aan kijkt.

Wat overigens wel problemen kan geven omdat de Burger nu eenmaal leeft bij de waan van de dag waardoor hij iedere keer anders over een zaak kan denken. De kwestie Gulio Poch lijkt ons daar op dit moment het meest treffende voorbeeld van.

 

Iedere normaal denkende Burger kan beredeneren dat hij jegens ‘Vadertje’ staat een al dan niet geschreven recht heeft op adequate wetgeving (6: 162 lid 2 Bw )

Iedere betrokken Burger is dan ook bekend met de zorgplicht van de overheid, die in deze kwestie in art 21 Gw het duidelijkst onder woorden wordt gebracht.

Men hoeft namelijk niet door geleerd te hebben om te kunnen beredeneren dat een woning zonder of met gebrekkige deuren en kozijnen niets met bewoonbaarheid en een goed leefmilieu van doen heeft.

 

Dat betekent dus dat de politie per omgaande een reparateur had moeten inschakelen om de gesloopte woning(en) weer bewoonbaar te maken. (gemakzucht en gebrek aan empathie)

 

‘Allen die zich in Nederland bevinden worden in gelijke gevallen gelijk behandeld’ hoeft niet in getikt te worden, art 1 Gw kent immers iedereen.

Wat ook in het hart (Natuurrecht) van ieder normaal mens geschreven staat is dat ongelijkheden naar de mate van hun ongelijkheid beoordeeld moeten worden. Wat in concreto betekent dat naarmate een misdaad ernstiger is, de maatregel zwaarder moet zijn.

 

Nu Erwin Lensink, op prinsjesdag 2010 onmiddellijk achter de tralies verdween toen hij een paar ons wegend niemendalletje tegen de gouden koets aan had gegooid, (vriendjespolitiek, machtsmisbruik) had ‘vadertje’ staat nog veel meer reden gehad om van Engelen ook meteen gevangen te nemen. En als er betaald was had een rechter nog dezelfde dag een curator over hem moeten aanstelen die, hangende het onderzoek, onmiddellijk het afgeperste geld op een derden rekening had moeten storten. Dat om te voorkomen dat het dezelfde weg zou gaan als de miljoenen die Holleder weg gemaakt moet hebben (empathie)

 

 

Dat bovengenoemden niet de enige slachtoffers van het positieve ‘recht’ zijn, blijkt uit het volgende:

 

Als men onder gemeenschap van goederen gaat scheiden is het volgens het positieve ‘recht’ juist als de ene partner de ander met een vermogen aan schulden aan de bedelstraf brengt.

Zoals iedere betrokkene weet kost dit behalve emotionele schade ook nog eens een vermogen aan advocaat en proceskosten.

 

Je zou dus denken dat er bij de modernisering van het huwelijksgoederenrecht per januari 2018 in de wet was opgenomen dat de ene huwelijkspartner niet verantwoordelijk kan zijn voor wat de ander buiten zijn/haar medeweten uitspookt.

Toen dat niet het geval bleek vroegen we, op 18 januari 2018, aan Rutte c.s. waarom ze met hun huwelijksgoederenrecht nog steeds emotioneel/financieel dood en verderf zaaien.

 

Het antwoord kwam al op 23 januari middels het CDA (Cristus Deed Anders) in casu justitieminister Grapperhaus, die dan ook een typisch CDA (dus ontwijkend) antwoord gaf.

Om wat meer duidelijkheid in de zaak te brengen vroegen wij: ‘U zegt dat alleen naar een notaris gaan en huwelijkse voorwaarden op laten stellen uw slachtoffers van de omschreven financiële/emotionele gevolgen kan vrijwaren. Daarmee lokt u de logische vraag uit of u met uw weigering het huwelijksgoederenrecht overeenkomstig redelijkheid en billijkheid aan te passen nog een andere reden heeft dan de talloze advocaten en notarissen binnen uw kring aan een dik belegde boterham te helpen?’

 

Omdat Grapperhaus met ‘no replay’ had geantwoord zat er niets anders voor ons op dan onze vraag aan de uiteindelijke bron van alle kwaad i.c. het CDA te richten.

Het lanceerplatform van Grapperhaus beweerde weliswaar per omgaande te zullen reageren, doch iedere Burger die wel eens bij de politiek klaagde kan nu al nagaan dat de reactie bestaat uit (zoals dat binnen het positieve ‘recht’ betaamt) een oorverdovende zwijgzaamheid.

 

 

In de Telegraaf van 13 maart 2018 is te lezen hoe een ambtenaar met het ‘fosfaatreductieplan’ in de hand het Recht verkracht door onrechtmatig een boete van ruim € 5000 op te leggen.

Iedere betrokken burger begrijpt dat het (op zich zeer nuttige) fosfaatreductieplan niet van toepassing kan zijn voor zover het in strijd met redelijkheid en billijkheid wordt gebruikt (art 6:2 lid 2 Bw).

Sterker nog! Iedere betrokken burger die heeft leren lezen, leest in art 6:162 lid 2 dat er geen rechtvaardigingsgrond is voor het stiekem onder het tapijt vegen van het redelijkheid en billijkheidsbeginsel en dat de veroorzaker daarvan (‘hij die’ i.c de boete uitschrijvende ambtenaar), volgens lid 1 van dit nuttige artikel, niet alleen uit eigen middelen ruim € 5000 aan zijn slachtoffer moet betalen maar ook nog de wettelijke rente alsmede de eventuele proces- en torenhoge advocaatkosten.

 

Het meest weerzinwekkende is echter wel het ondermijnen van het financiële draagvlak van een kostwinner zoals onder andere bij post nl. en uitzendbureaus van seizoenarbeiders  (zie ook Rutte rechtvaardiger dan Pilatus?)

 

Bij dit geprivatiseerde postbedrijf werden werknemers in loondienst zo veel mogelijk ontslagen en worden, evenals bij alle andere (post)bedrijven, zo veel mogelijk zzp’ers, vaak via obscure uitzendbureaus, weer aangenomen.

Dat zal in veel gevallen de loonkosten meer dan gehalveerd hebben.

Door het overaanbod van dit soort werk namelijk zijn de zzp’ers nu gedwongen om voor minder dan het cao loon of zelfs het minimum loon te werken waardoor ze geen enkele sociale voorziening kunnen betalen, niet of nauwelijks voor een vakantie kunnen sparen en elk moment op straat kunnen komen te staan. Terwijl iedere betrokkene weet wat het betekent om in de scherpe klauwen van figuren als Eerdman c.s. te vallen, waar de gelederen van ‘Vadertje’ staat zo rijkelijk mee gezegend zijn.

 

Feit is ook dat werkzaamheden die onder een cao (behoren) te vallen niet in redelijkheid (Naturrecht) kunnen worden ingenomen door personen die door de arbeidsmarkt gedwongen worden het voor minder te doen.

Nu dat toch gebeurt staat vast dat ‘Vadertje’ staat doelbewust zijn kapitalistische vrienden in de kaart speelt (vriendjespolitiek volgens positief ‘recht’)

Wij zeggen doelbewust omdat onze ‘goede huisvader’ als geen ander weet dat hij prominent voorbij gaat aan het door hem zelf bedachte Grondwettelijke gelijkheidsbeginsel/discriminatieverbod.

 

Bovendien maakt hij er ongegeneerd misbruik van dat zijn slachtoffers zich niet in het openbaar durven uitlaten omdat ze zich ervoor schamen dat ze geen beter betaald werk kunnen vinden.

Een aangrijpend voorbeeld daarvan vernamen we toen een onderbetaalde zzp’er/flexwerker in vertrouwen tegen ons opmerkte: ‘Zodra ik mijn AOW beur, loop ik binnen.’

 

Nog een treffend voorbeeld van hoe men onder het regiem van het positieve ’recht’ schaamteloos misbruik van zijn macht kan maken blijkt eruit dat het UMC UTRECHT op 13 april 2018 een ‘luis in haar pels’,in casu een journalist van Zembla, zonder geldige reden verbood zijn werk te doen -terwijl zijn collega’s niets in de weg werd gelegd- en ook nog huisvredebreuk bij hem uitlokte.

 

Iemand zonder reden verbieden zijn werk te doen terwijl men anderen geen strobreed in de weg legt is in strijd met het Grondwettelijke gelijkheidsbeginsel/discriminatieverbod i.c. onrechtmatig ex art 6:162 Bw, en emotioneel schadebrengend ex 6:106b BW.

Waar nog bij komt dat het opzettelijk uitlokken van huisvredebreuk (zelfs volgens het positieve ‘recht’) wordt bestraft met maximaal dezelfde straf (6 maanden) als welke de ‘indringer’ moet ondergaan. (art 47 Sr)

 

Om de kwestie op de juiste wijze te kunnen vaststellen deelden we, (ex art 7:906 lid 1 Bw) op 20 april 2018, het volgende aan de raad van betuur van het UMC mee:

 

‘Uit de inhoud van door RTV UTRECHT weergegeven en niet door u weersproken beeldmateriaal blijkt dat u zich op 13 april 2018 wilde ontdoen van uw ‘luis in de pels’ in casu de journalist T. van der Ham.

 

Uit genoemd beeld/geluidsmateriaal blijkt dat u er geen boodschap aan heeft dat een niet- of met onwaarheden gemotiveerd besluit illegaal is.

 

Derhalve dringt zich de vraag op of u voor het met geweld verwijderen uit het UMC van van der Ham en voor uw verbod om zijn werk te doen nog een ander oogmerk had dan jegens hem het Grondwettelijke gelijkheidsbeginsel/discriminatieverbod overtreden, (anderen werden immers wel toe gelaten) huisvredebreuk uitlokken en hem tot in het diepst van zijn ziel te krenken zoals weergegeven in art 6:106b Bw?

 

Zolang niet duidelijk is hoe de hiërarchie binnen uw kring in elkaar steekt moet het ervoor worden gehouden dat u in persoon rechtens in verzuim verkeert.

Temeer daar u immers altijd regres kunt nemen. 

 

In deze staat vast dat uw wa verzekering aan mw. Cullen meer dan een half miljoen kwijt was.

 

Daar het beslist niet aannemelijk is dat u uw verzekering niet met nog veel meer gevolgen van uw wanprestaties opscheepte willen we (als zaakwaarnemer van de Nederlandse Burger)  graag van u weten bij wie u in de afgelopen 20 jaar verzekerd bent geweest, hoe hoog elk afzonderlijke jaar de premie was, waarom (behalve wegens inflatiecorrectie) de premie verhoogd is, hoeveel no claim u had verworven bij geen schademelding, hoeveel u op de schuldigen persoonlijk heeft verhaald en hoeveel u uit eigen middelen zelf voor uw rekening hebt genomen.

 

Voor zover u de kosten van uw wanprestaties op het UMC (i.c. de Nederlandse Burger) hebt afgewend wijzen we er reeds nu op dat van personen van uw beschavingsniveau niet verwacht wordt dat ze naast hun riante salaris ook nog eens op de Burger parasiteren wegens de kosten van hun wanprestaties’.

 

Overigens hoeft het (invloed)rijke bestuurstrio zich geen zorgen te maken.

Zoals iedereen die wel eens tegen de (semi)overheid geklaagd/geprocedeerd heeft bekend is (oa. fam Poot enz enz enz ) is de kans dat ze persoonlijk aan de beurt komen net zo groot als wanneer hun slachtoffers in de oorlog tegen Hitler hadden geprocedeerd.

Dat zal ook de reden zijn waarom ze op bovengenoemde vaststelling net zo oorverdovend zwijgen als op de inhoud van het beeld/geluidsmateriaal van RTV UTRECHT).

 

Dat men binnen het positieve ‘recht’ zijn tijd verdoet met schijngevechten, blijkt niet alleen uit de schertsvertoningen in de 1e en 2e kamer. Dat blijkt er ook uit dat (ergens in de jaren 90) Rob de Nijs, wiens inkomen ongeveer gelijk geweest zal zijn aan dat van de behandelende rechters, fl. 100.000 (met inflatiecorrectie thans te stellen op € 100.000) beurde omdat een al even rijk roddelblad wat onzin over hem in de openbaarheid bracht. Dus een spelletje boter, kaas en eieren onder grootverdieners.

 

Uitgaande van het utopische geval waarin onze Lieve Heer de aanhangers van het positieve ‘recht’ verdelgt, vormt deze casus wel een interessant precedent in zake het UMC vs de betreffende Zembla journalist:

 

Het netto inkomen van de bestuurders van het UMC zal minstens drie maal zo hoog zijn, ze staan minstens drie sporten hoger op de maatschappelijke ladder dan van der Ham terwijl hij minsten 10 maal zoveel emotionele schade opgelopen moet hebben dan een artiest, die elke vorm van publiciteit immers toe juicht met: ‘het enige wat mij interesseert is dat ze mijn naam goed spellen.’

Nu (zelfs volgens het positieve ‘recht’) ongelijkheden naar de mate van hun ongelijkheid worden beoordeeld, zal het bestuurstrio van het UMC € 1.600.000 plus 2% rente (vanaf 13 april 2010) voor van der Ham moeten ophoesten, waar ze gezien hun riante ‘salaris’ geen minuut wakker van zouden liggen.

 

Dat wordt echter anders wanneer ze zich niet meer achter hun positieve’recht’ vrienden kunnen verstoppen, waardoor ze de tientallen miljoenen in de staatskas terug moeten storten wegens de premieverhogingen en het mislopen van no claimkorting van de wa verzekering alsmede buiten rechtelijke vergoedingen van schade, zwijggeld/smartengeld, enz.

 

In ‘komt een man bij de dokter’ vernamen we onlangs een korte en bondige samenvatting van waar de politiek haar slachtoffers thans mee opzadelt.

 

Daar zagen we aan een bar een aantrekkelijk uitziende dame die tegen een toenadering zoekende man zei: ‘Luister vent, ik naai iedereen overal altijd wanneer dan ook waar dan ook, jouw huis mijn huis maakt niet uit; ik doe het al sinds ik afgestudeerd ben* ik kan er geen genoeg van krijgen, ik naai iedereen.

Waarop haar gesprekspartner zegt: ‘Dat is ook toevallig, ik ben ook [een huursoldaat van de politieke partij die de minister van justitie levert, met als specialisatie het Positieve Recht’]

*(jaren geleden lazen we in het studentenblad van een ‘rechten’ faculteit: ‘als je bier wilt drinken en over seks wilt praten, moet je naar ons feestje komen’)

 

Wat denkt u: zou er ooit een dag komen waarin u als één man/vrouw zoveel invloed op de politiek en haar ambtenarij kunt uitoefenen dat ze gedwongen worden het ‘nazi recht’ af te zweren?

 

 

Rutte wil niet betalen